میدونی چقدر دوست دارم؟

اگه تونستی مقداری بیشتر از بی نهایت تعیین کنی

خبرم کن تا بهت بگم چقدر دوست دارم...

کسی را دوست دارم که ماههاست از پیشم رفته

اما من باور نکردم

در ته مانده های ذهنم کسی را پنهان کرده ام

که هیچگاه دوستم نداشت

هیچوقت لبخندی واقعی

حتی قطره ای اشک

یا شاید لحظه ای انتظار

برایم نداشت

برای چه هنوز دوستش دارم نمیدانم

ولی هنوز

ولی هنوز هم توی تک تک قطره های بارون خاطرات روزهای بودنش را می بینم

اگه يه روز بري سفر
بري زپيشم بي خبر
اسير رؤياهام مي شم
دوباره باز تنها مي شم
به شب مي گم پيشم بمونه
به باد مي گم تا صبح بخونه
بخونه از ديار ياري
چرا مي ري تنهام ميزاري
اگه فراموشم كني
تركه آغوشم كني
پرندهدريا مي شم
تو چنگ موج رها مي شم
به دل مي گم خاموش بمونه
مي رم كه هركسي بدونه
مي رم به سوي اون دياري
كه توش منو تنها نذاري
اگه يه روزي نوم تو
تو گوش من صدا كنه
به دل مي گم كاريش نباشه
بذاره درد تو دوا شه
بره توي تموم جونم
كه باز برات آواز بخونم

کاش همان کودکی بودم که حرفهایش را از نگاهش
میتوان خواند.اما اکنون اگرفریاد هم بزنم کسی نمیشنود.
دلخوش کرده ام که سکوت کرده ام
سکوت پربهتر از فریادتو خالیست!!!

دنیا راببین......بچه بودیم از آسمان باران می امد،
بزرگ شده ام ازچشمهایمان می آید.
بچه بودیم درد ودل راباهزارناله میگفتیم،همه میفهمیدند
بزرگ شده ایم ،درد و دل را به صدزبان میگوییم
اما هیچ کسی نمیفهمد.....

اي نگاهت نخي از مخمل و از ابريشم

چند وقت است كه هر شب به تو مي انديشم

به تو آري ، به تو يعني به همان منظر دور

به همان سبز صميمي ، به همان باغ بلور

به همان سايه ، همان وهم ، همان تصويري

كه سراغش ز غزلهاي خودم مي گيري

به همان زل زدن از فاصله ي دور به هم

يعني آن شيوه ي فهماندن منظور به هم

به تبسم ، به تكلم ، به دلارايي تو

به خموشي ، به تماشا ، به شكيبايي تو

به نفس هاي تو در سايه ي سنگين سكوت

به سخن هاي تو با لهجه ي شيرين سكوت

شبحي چند شب است آفت جانم شده است

اول اسم كسي ورد زبانم شده است

يك نفر سبز، چنان سبز كه از سر سبزيش

مي توان پل زد از احساس خدا تا دل خويش

يك نفر ساده چنان ساده كه از سادگي اش

مي توان يك شبه پي برد به دلدادگي اش

آه اي خواب گرانسنگ سبكبار شده

بر سر روح من افتاده و آوار شده

در من انگار كسي در پي انكار من است

يك نفر مثل خودم تشنه ي ديدار من است

آي !! بي رنگ تر از آينه يك لحظه بايست

راستي اين شبح هر شبه تصوير تو نيست؟؟

اگر اين حادثه ي هر شبه تصوير تو نيست

پس چرا رنگ تو و آينه اينقدر يكي است؟؟
حتم دارم كه تويي آن شبح آينه پوش
عاشقي جرم قشنگي است به انكار مكوش
آري آن سايه كه شب آفت جانم شده بود
آن الفبا كه همه ورد زبانم شده بود
اينك از پشت دل آينه پيدا شده است
و تماشاگه اين خيل تماشا شده است
عشق من !! آن شبح شاد شبانگاه تويي
آن الفباي دبستاني دلخواه تويي...