نمي توانم از عشقم برايت بگويم ، ولی اين بار می خواهم برايت بگويم . . . .

اين است داستان من

آوازي عاشقانه را خواهم خواند

تنها براي تو خواهم خواند . وقتي تويي وجود نداره . . . .

گر چه هزاران فرسنگ دوري

اما اين احساس نيرومند است . اين احساس مسخره ، يه خورده ديونه گيه . . . .

نزد من بيا ، نزد من بيا

مرا چشم انتظار مگذار

شبي ديگر بي تو اينجا باشم ، ديوانه خواهم شد

ديگري نيست .هيچوقت ديگري نبوده. . . . 

هيچ کس ديگري نيست

هيچ عشق ديگري نمي تواند جاي ترا بگيرد . عشق مرده من؟؟؟؟

همچنان خواهم خواند ، تا روزي که ترا افسون کنم . واسه دلم ميگم

اين لحظه کجايي ، عشق من ؟ وجود نداره . . . .

من ترا اينجا مي خواهم ، تا در آغوشم بگيري .( فکر مي کردم که من عاشقم ولي فهميدم که اون اوني که نيست هيچ وقتم نبوده از من مشتاق تر هست که منو تو آوغوشش بگيره ، مسخره نيست ، نمی دونم . . . .

قلب مرا ، که مي تپد و به نرمي  زمزمه مي کنند ،  درياب. احساس من ديگر نيرومند نيست

مي خواهم که ترا در آغوشم بگيرم .اون دست نامري کجايي............. اي خدا )

ترا نزد خود مي خواهم . فقط التماس .. فرياد مي زنم

من چهره ام گرفته               من قايقم نشسته به خشکي

مقصود من ز حرفم معلوم بر شماست

يک دست بي صداست

من ، دست من کمک ز دست شما مي کند طلب

فرياد من شکسته اگر در گلو ، وگرفرياد من رسا

من از براي راه خلاص خود و شما ، فرياد مي زنم

 فرياد مي زنم نزد من بيا ، نزد من بيا

مرا چشم انتظار مگذار .هميشه چشم انتظار بودم مراچشم انتظار مگذار. . . .

شبي ديگر بي تو اينجا باشم ، ديوانه خواه مشد.به خدای اسمان وزمین. . . 

. . . 

ماماني دلم برات تنگ شده...

پیش چشمت خطاست شعر قشنگ

چشمت از شعر من قشنگ تر است!

من چه گویم که در پسند آید؟

دلم از این غروب تنگ تر است!

ناگهانی تر از آمدنت ،می روی بی بهانه

من می مانم و باران های بی اجازه و

قلب عاشقی که سپاسگزارت می ماند تا ابد،

متشکرم که به من فهماندی که

چقدر می توانم دوست بدارم

و عاشق باشم، بی توقع!